مراقبمون باش

و

حول حالنا الی احسن الحال...

گفت اون جای خالی چند سالهی توی دلت رو زمان پرش میکنه غصهشو نخور. صبوری کنی حله..

من توی این کار استادم.. صبر کنم تا حرفها برام کمرنگ شه صبر کنم تا زخمش خوب شه صبر کنم تا جاش پر شه بعد صبر کنم تا برگردم به زندگی عادی.. به زندگی قبل از این چند سال.. به اون زندگی که توش اشک ریختن و صبر کردن رو بلد نبودم..

۱_کسی نیست. با آهنگا حرف میزنم جای آدما. با گذشته، انتقام، بیدلیل، همین خوبه...۲_نوشتههای قدیمی رو که میخونم دلم بیشتر میگیره و تعجب میکنم. اونروزایی که اونا رو مینوشتم فکر نمیکردم یه زمانی برسم به

از چیزی که این روزا دارم از خودم به بقیه میگم عصبانیام و در عین حال دوستش دارم. از اینکه در جواب چطوری میگم خوبم و از اینکه میخندم و شوخی میکنم و خوش اخلاقم و نگران حال بقیهام خستهام. نمیدونم نمیت